Rituelen
Afscheidsplechtigheden kunnen ingedeeld worden op een continuüm (aaneensluitend geheel) van kerkelijk tot niet-kerkelijk.
In vele niet-kerkelijke plechtigheden zien we kerkelijke elementen terug.
Ook al hebben sommige mensen geen verbintenis (meer) met een kerk, toch zijn wij opgegroeid in een christelijke traditie.
Mensen moeten zich thuis voelen bij de ceremoniële handelingen die tijdens de afscheidsplechtigheid worden uitgevoerd.
Bij kerkelijke plechtigheden vinden de nabestaanden vaak veel steun en ondersteuning bij een dominee, ook voor de invulling van een plechtigheid.
Iedere gemeente, kerk, heeft zijn eigen gebruiken.
Steeds vaker maakt men gebruik van symbolen naast bestaande ceremoniële handelingen.
Met behulp van symbolen kan nadruk worden gelegd op wat de overledene voor de anderen heeft betekend.
Zo wordt water gezien als symbool van schoonwassen, ook wel vergeven.
En kunnen kaarsen het symbool zijn voor de vlam die blijft branden als herinnering, of het licht in de duisternis.
Behalve water en kaarsen kunnen andere symbolen uit de natuur worden gebruikt zoals stenen, bloemen en schelpen.
Steeds vaker wordt een afscheid gecreëerd door de nabestaanden zelf. Men spreekt zelf, kiest zelf passende muziek uit en gedurende een aantal dagen ontstaat er een passend afscheid. De Stilte adviseert hierin, draagt ideeën aan en begeleid eventueel de dienst als dit gewenst is.
Indien nabestaanden dat wensen, dan kan er ook samenwerking gezocht worden met een ritueelbegeleidster. Marie-José, die ook voor De Stilte werkt, heeft daarnaast haar eigen bedrijf als ritueelbegeleidster. Haar site staat onder 'Wat u wellicht niet kent'.