ALS ER WEINIG IS VASTGELEGD

Niet iedereen schrijft wensen op. Soms blijft het gesprek liggen in de drukte van het leven, soms voelt het nog te vroeg en soms past het simpelweg niet bij iemand om vooruit te kijken naar het einde. Wanneer er dan een overlijden plaatsvindt en er niets is vastgelegd, kan dat bij naasten onzekerheid geven. Toch zien wij telkens weer dat een afscheid ook zonder vastgelegde keuzes heel eigen kan worden. Een leven laat sporen na in verhalen, gewoontes, muziek, plekken en kleine rituelen. Door te luisteren naar wie iemand was, ontstaat er richting. In herinneringen ligt vaak al besloten hoe een afscheid vorm mag krijgen.

Herinneringen wijzen de weg

Een dochter die vertelt dat haar moeder ieder voorjaar anemonenbolletjes plantte en daar zichtbaar gelukkig van werd. Een partner die herinnert aan het vaste rondje langs de rivier, elke zondagmiddag, weer of geen weer. Een kleinzoon die nog precies weet hoe opa om zes uur ’s ochtends de radio aanzette en koffie zette in dat ene blauwe kopje. Herinneringen hoeven niet groots te zijn om betekenisvol te voelen. In kleine details wordt zichtbaar wie iemand was en wat gekoesterd mag worden. Zo groeit een afscheid vanuit het leven zelf.

Wilt u wel iets vastleggen

Voor wie het prettig vindt om richting te geven, kan het helpend zijn om gedachten op papier te zetten. Zo biedt u uw naasten later houvast. In ons wensenboekje Als de stilte er is vindt u vragen die u in alle rust kunt beantwoorden, op uw eigen moment en in uw eigen tempo. Wilt u uw wensen opschrijven, vraag dan via onze website het wensenboekje aan. Zo ontstaat ruimte, voor uzelf en voor wie u lief is.